تأسیسات هسته ای ایران «نابود» شده و تنگهٔ هرمز «باز» شده است؛ اما هنوز سرکردگان امپریالیسم آمریکا ادعا می کنند برای «جلوگیری از احیای برنامهٔ هسته ای ایران» ادامهٔ جنگ ضروری است. این تناقض، پرسشی جدی پیش روی افکار عمومی میگذارد: اگر اهداف اعلام شده محقق شدهاند، چرا جنگ باید ادامه یابد؟

به باور ما، پاسخ را باید در اهدافی فراتر از ادعاهای رسمی جستجو کرد: تا زمانی که منابع نفتی ایران در اختیار آمریکا قرار نگیرد و کشور در مسیر تجزیه و بی ثباتی قرار داده نشود، خطر تداوم این جنگ تجاوزکارانه همچنان پابرجاست.

جنگ، پیش از هر چیز، زندگی مردم را ویران میکند؛ همان مردمی که سالهاست بار سنگین تحریمهای اقتصادی را نیز بر دوش می کشند، در حالی که رهبران حاکم از پیامدهای آن مصون می مانند. ویرانیهای جنگ گذشته و رنج خانواده هایی که بهای آن را پرداخته اند، هشدار میدهد که نباید اجازه داد ایران بار دیگر به میدان تسویه حساب قدرتهای خارجی بدل شود.

همانگونه که بارها گفته ایم، جنگ تجاوزکارانهٔ آمریکا و اسرائیل را نمیتوان صرفاً جنگی علیه رژیم حاکم بر ایران دانست. به باور ما، هدف اصلی، سوریه سازی ایران است: تضعیف کشور و دامن زدن به شکافها و تجزیه، تا بر بستر آن اهداف اقتصادی و ژئوپولیتیکی خود را پیش ببرند.

بازیهای خونین آمریکا و اسرائیل در منطقه و سراسرجهان، به نام امنیت و آزادی، بارها جان و زندگی میلیون ها مردم را قربانی کرده است. مخالفت با این جنگ، دفاع از مردم ایران و حق آنان برای تعیین سرنوشت خویش است؛ نه دفاع از حاکمان و نه پذیرش تحریمها و ویرانیهایی که مردم هزینهاش را میپردازند.

رژیم جمهوری اسلامی ایران، رژیمی ارتجاعی و ضدمردمی است . مردم ایران حق دارند برای تغییر آن مبارزه کنند و در بارهٔ آیندهٔ کشورشان تصمیم بگیرند. اما سرنگونی این رژیم و شکل دادن به نظمی جایگزین، حق و مسئولیت مردم ایران است؛ نه قدرتهای خارجی. ایران نه به بمباران و مداخلهٔ بیگانه نیاز دارد و نه به رهبرتراشی از بیرون. آیندهٔ کشور باید به دست خود مردم و با ارادهٔ آزاد آنان تعیین شود.

خطاب به سلطنت طلبان که برای بازگشت به قدرت، از آمریکا و اسرائیل میخواهند ایران را بمباران کنند: مبارزات و جان فشانیهای چندین دهه نیروهای انقلابی و مترقی ایران ثابت می کند، هیچ تاج و تختی نمی تواند بر ویرانه های رژیم پهلوی و یا جمهوری اسلامی ایران بنا شود. دعوت به بمباران اتمی، دعوت به کشتار جمعی و نابودی آیندهٔ کشور است؛ سلاحی که مرز میان مردم و حاکمان را نمی شناسد و نسلهای آینده را نیز گرفتار پیامدهایش میکند. کسانیکه برای رسیدن به قدرت خواهان چنین فاجعهای می باشند، نه مدافع ایران، بلکه شریک در به خطر انداختن جان و سرنوشت مردم ایران هستند.

زنده باد اتحاد و همبستگی در راه برپایی ایرانی آزاد و دموکراتیک
سازمان چریکهای فدایی خلق ایران
۲۶ مهر ۱۴۰۵ - ۱۸ اکتبر ۲۰۲۶